Fisshu sutôrî & Wes Anderson

A Wes Anderson encantanlle isto:

Pois se hai outro que lle pirran estas cousas tanto ou máis é a  Yoshihiro Nakamura, o director dunha película chamada Fish Story.

Unha película ben rara: Un choio delirante que vai dunha banda de pre-punk rock e dunha profecía apocaliptica, e un tipo que se inventou traduccións de inglés na posguerra xaponesa para poder sobrevivir, unha parella imposible.  Chea de saltos no guión do presente ó pasado, que darían envexa ó mesmísimo Christopher Nolan. 

Velaqui unha bóa avalancha de planos ultra-picados:

image

image

image

image

I Wish (奇跡 ) 2011, unha película de Hirokazu Koreeda, do que todo o mundo esta a falar este ano en Cannes pola súa nova película. I Wish (奇跡 ) 2011, unha película de Hirokazu Koreeda, do que todo o mundo esta a falar este ano en Cannes pola súa nova película. I Wish (奇跡 ) 2011, unha película de Hirokazu Koreeda, do que todo o mundo esta a falar este ano en Cannes pola súa nova película.

I Wish (奇跡 ) 2011, unha película de Hirokazu Koreeda, do que todo o mundo esta a falar este ano en Cannes pola súa nova película.

“We don’t actively try to feed people and annoy them with what we’re doing,” he says, leaning back. “We are not craving to be known. If we don’t have this or that we are fine. You have to be self-content. The art is the first and only priority.” He reclines like a cat in the sun. “We don’t have to rush things.”

Daft Punk: the midas touch | Music | The Observer

Guy-Man does not barely talk, but he gives the closing speech. Stop. 

dtombilla:

CARTEL UNICORNIBOT on Flickr.

A través de Flickr:
La Iguana Club (Vigo)
14 Junio - 22:30h - 6euros

Hai xa 3 anos que descubrín o 8Tracks. Imos rememoralo co primeiro 8Tracks que fixen. (Que non era moi persoal porque fixeno collendo cancións de outros 8Tracks: de aquela época podíase usar cancións que subira outra persona para facer o teu refrito). 

daido moriyama 2012. (por kousaku Ishiguro)

It seems that most of the interesting photographers are also very nice guys. Daido Moriyama, is really charming.  

(Warning, more videos of friendly fotographers to follow in the future months, to prove my point)

Non hai película que me teña desconcertado recentemente coma LE GAMIN AU VELO. Mentras a estaba vendo estiven por momentos plantexandome deixala a medias (todo parecía moi previsible, moi melodramático). Pero o curioso é que logo de deixar pasar o tempo (e ver outras películas e comparar), cada vez lle topo máis arte á película. Non sei, independentemente do argumento en sí, hai que admitir que os irmaus Dardenne teñen un gran xeito e moi natural de contar as historias. Non hai película que me teña desconcertado recentemente coma LE GAMIN AU VELO. Mentras a estaba vendo estiven por momentos plantexandome deixala a medias (todo parecía moi previsible, moi melodramático). Pero o curioso é que logo de deixar pasar o tempo (e ver outras películas e comparar), cada vez lle topo máis arte á película. Non sei, independentemente do argumento en sí, hai que admitir que os irmaus Dardenne teñen un gran xeito e moi natural de contar as historias. Non hai película que me teña desconcertado recentemente coma LE GAMIN AU VELO. Mentras a estaba vendo estiven por momentos plantexandome deixala a medias (todo parecía moi previsible, moi melodramático). Pero o curioso é que logo de deixar pasar o tempo (e ver outras películas e comparar), cada vez lle topo máis arte á película. Non sei, independentemente do argumento en sí, hai que admitir que os irmaus Dardenne teñen un gran xeito e moi natural de contar as historias. Non hai película que me teña desconcertado recentemente coma LE GAMIN AU VELO. Mentras a estaba vendo estiven por momentos plantexandome deixala a medias (todo parecía moi previsible, moi melodramático). Pero o curioso é que logo de deixar pasar o tempo (e ver outras películas e comparar), cada vez lle topo máis arte á película. Non sei, independentemente do argumento en sí, hai que admitir que os irmaus Dardenne teñen un gran xeito e moi natural de contar as historias.

Non hai película que me teña desconcertado recentemente coma LE GAMIN AU VELO. Mentras a estaba vendo estiven por momentos plantexandome deixala a medias (todo parecía moi previsible, moi melodramático). Pero o curioso é que logo de deixar pasar o tempo (e ver outras películas e comparar), cada vez lle topo máis arte á película. Non sei, independentemente do argumento en sí, hai que admitir que os irmaus Dardenne teñen un gran xeito e moi natural de contar as historias.

via:

Que grande artista o Harryhausen! 

Que grande artista o Harryhausen!