maybe, quizás, se cadra

maybe, quizás, se cadra

Mr. Ramos  //  that's me

Archive for

January 2012

Jan 31 / 11:09pm

Multiple Browser as a bad habit?

Firefox, I guess. I keep that, Safari, and Chrome running all the time...Safari is my blogging browser, Firefox is for development, and Chrome is for fun. Now that I think about it, using three browsers all the time sounds pretty ridiculous.

Funny I use different browsers as well: Opera is for fun, Chrome is for Office tools (GMail, GCalendar, GoogleDocs and so on), Firefox is for work, and Explorer is just for the many Intranet apps and Commercial Sowftware web interfaces that only work right on IE.

Jan 31 / 10:22pm

Glasgow, circa 1981

This is the start of the music you love or the music you hate. Nobody knows what did art school boys before, but this changed everything. Postcard Record did not lasted more than a couple of years and was not able to release a full album but it deserves a legendary place in history: Orange Juice, Aztec Camera, Joseph K and Go-Betweens... any better?

Postcard Records from esben on 8tracks.

Most of your favourite scottish acts: from Jesus & Mary Chain, to Teenage FanClub could be somehow related to this seminal scene.
In 1980, indiepop as we have come to know it did not exist yet. Someone had to invent it. Arguments can be made as to who actually did, but a strong case can be made for the handful of bands that emerged from Glasgow who the press (and leading label Postcard Recordings Of Scotland) glossed as “the Sound Of Young Scotland.” Inspired by the DIY ethos of punk, yet weaned on classic pop of all sorts—from the Byrds to the Velvet Underground to Chic and Motown—these bands threw it all into a blender and made it work: pop art imagery, soul music, classic balladry, a decidedly romantic lyrical bent, a slight absurdist streak, an almost willful ignorance to learn to play properly, and an undeniable sense of energy and enthusiasm for their craft. It might not have seemed like it at the time, as none of the bands really achieved any lasting chart success, but these bands changed the face of music forever. Led by Orange Juice, Josef K, Postcard, and a host of other players, the music still sounds fresh as a daisy today to these ears.

 

Jan 29 / 5:36pm

Os vosos artistas favoritos vos propoñen: mixtapes

Nunca esperei demasiado das recomendacións musicais dos artistas (e máis dos da escea nacional). Sempre hai o risco que a lista sexa máis das de quedar ben (mencionando a outros grupos colegas), das de lucir ben (os típicos grupos referenciales que impresionan) ou das de parecer enteirado (os grupos que están de moda).

A revista 'de tendencias' NúmeroCero comenzou unha serie de mixtapes (recopilatorios, para nos entender), e contrariamente ó meu prexuizo topei bastantes interesantes as cousas que compartiron.

Triángulo de Amor Bizarro

Xa comentei en algunha ocasión (coido que aquí mesmo) que teño un desencanto crecente con Triángulo de Amor Bizarro. Pero o certo é que esta playlist reconciliame un chisco con eles. Descubro un montón de gustos comúns (que xa sospeitaba logo da escoita do seu último disco): Kraftwerk, Silver Apples, Konono #1,... E logo hai tamén bós descubrimentos, coma a canción de Gainsbourg, ... E ata unhas cantas sopresas desconcertantes/divertidas coma a do final.

La Casa Azul

Lo del Milkyway es sencillamente apabullante. Le piden un mixtape y pare una sesión de DJ de más de 2 horas... toda repleta de música japonesa, negra, brasileira, ... Unha verdadera enciclopedia. Es curioso que con lo mucho que me ha encantado toda esta selección, luego los discos de La Casa Azul no me parezcan gran cosa.

 Pois eso que recomendo a visita a Número Cero para se queredes revisar as Mixtapes que hai e as que vaian aparecendo no futuro:

Jan 27 / 4:48pm

Ta, ta, tatata, chas!

Seguramente sea tan sólo una percepción mía, pero cada vez más considero que el ritmo motorik es tremendamente efectivo para que la gente se mueva....

Para poner un ejemplo, que mejor que el clásico Hallogallo:

Y otro ejemplo más moderno:

Esta teoría particular mía surge a partir del concierto de Nisennenmondai de Noviembre pasado, donde la el hipsterismo local comenzó muy parado, pero no pudieron resistir el ritmo embriagador del motorik y todos comenzaron a medio mover el culo. (De todas formas ahora mismo que reescucho el tema en este video, ya no estoy tan seguro que sea un Motorik):

Sea o no sea Motorik lo de Nisennenmondai, mantengo que (veanse los dos primeros ejemplos) que es un ritmo que arrastra. Y para insistir en el tema, 10 canciones seguidas a ritmo:

Auto-hypnose, homing and repetition ... from legrandluxxx on 8tracks.

Jan 26 / 5:16pm

De coma o correos xaponés rematou no unicode

Media_httpuploadwikim_ifehf

Sempre me chamou a atención os 3 símbolos tan parecidos que aparecen na tabla de símbolos Unicode (especialmente o da cariña). Sabía que tiñan algo que ver cos correos xaponeses. O que xa non sabían era que proviña dun símbolo katakana (eu coidaba que viña de telegráfos ou teléfonos)

Jan 22 / 10:52pm

Nunca cansa

Jan 22 / 7:34pm

Pros e contras dun Mac

Razóns para comprar un Mac (un portatil/laptop):

☑ O ben que sona ( hai uns HP con audio beats - serán unha merda)

☑ O moito que aguanta a batería

 ☑  Boa relación calidade/prezo

Razóns para non comprar un Mac:

☑ O Lion e o AppStore

☑  O hipsterismo

☑  O prezo

Por certo os puntos positivos son os sacados da miña experiencia cun iBook de arquitectura PowerPC, a arquitectura Intel tamén mantén estas premisas?

 

Jan 21 / 2:40pm

Sherlock (a miniserie)

A miniserie de Sherlock é moi recomendable. ¿Porqué? Porque está moi ben feita, con coidado, moitos medios, pero co detallazo de que está chea de humor e un certo toque paródico.

De toparlle defectos, vese que os seus creadores levan moi ben toda a parte anecdótica e descriptiva da trama, pero non demasiado alá os momentos de climax.

Jan 20 / 8:00pm

Colores imposibles

No, no a hablar de esos rosas anranjados que ni Lady Gaga podría ponerse... esto va de la manera en que nuestro ojo percibe colores.

Experimentos han demostrado que hay colores que en algún caso nuestros ojos no podrían percibir. Por ejemplo, si miras fijamente la imagen de abajo, cruzando los ojos para que las dos cruces blancas se superpongan, se podría ver un color "amarillo-azul" (yo no he sido capaz y hasta me he mareado de cruzar la vista:

Impossible-colors

O tambien, mira fijamente el cuadrado superior (pon a pantalla completa la imagen) durante un minuto y luego mueve los ojos lentamente hacia el cuadrado de abajo:

Imaginary_colors

 

 Los colores imposibles son matices que sólo pueden ser percibidos bajo condiciones específicas. Ejemplos de colores imposibles son el amarillo azulado y el verde rojizo. No el marrón terroso creado cuando se mezcla pintura roja con pintura verde, o el color verde creado con amarillo y azul, sino a colores únicos completamente «nuevos».

via Colores imposibles en la Wikipedia

Referencias:

Imaginary and Impossible Colors

Train yourself to see impossible colors

Jan 19 / 9:11am

Me lo pido: el doble de David Guetta! - Os Compartidos de Snob

Media_http1bpblogspot_fdbhh

(De toparlle un defecto a Postereous, é que non se poden facer shares coma no tumbler, así que teño que facer unha cita, da cita que fixo Snob do blog de BorjaPrieto)